درمان سریع هنگام سرماخوردگی:
سرماخوردگی بیماری فصل سرماست که معمولا هر کسی چند بار به آن مبتلا می شود. با این که سرماخوردگی بیماری چندان مهمی نیست همین بیماری به ظاهر ساده باعث می شود افراد به مدت یک یا چند روز در منزل بستری شوند و از کارهای روزانه خود عقب بیفتند و از طرفی  سرماخوردگی بسیار مسری است به طوری که اگر یکی از اعضای خانواده به آن مبتلا شود معمولا بقیه افراد نیز دچار خواهند شد.

بر همین اساس در این مطلب به این نکته می پردازیم که چگونه هنگام سرماخوردگی به بهبود سریع خود کمک کنید و از چه مواد غذایی کمک بگیرید. در ابتدا به موادی غذایی اشاره می کنیم که بهتر است آن ها را در منزل داشته باشید و به محض بروز علائم سرماخوردگی از آن ها استفاده کنید.

▪ نعناع:
از آن جایی که این گیاه حاوی ماده ای است که باعث تسکین، گرفتگی بینی و سرفه های شدید می شود بهتر است هنگام سرماخوردگی برگ نعناع را به آب جوش اضافه و مصرف کنید تا گلودرد شما را تسکین دهد. عصاره آن را به آبی که در حالت بخار کردن است اضافه کنید تا هوای خشک را مرطوب کند.

▪ فلفل:
ماده ای به نام «Capsaicin» موجود در فلفل تند عملکردی شبیه یک ماده محرک را دارد که باعث تحریک ترشح خلط و ترشحات بینی می شود.

▪ زنجبیل:
زنجبیل دم کرده در صورتی که تب و لرز کرده اید بدن را گرم می کند. یک قاشق چای خوری زنجبیل تازه رنده شده را به یک لیوان آب داغ اضافه و مصرف کنید.

▪ دارچین:
همانند زنجبیل طعم تندی دارد و احساس گرمی ایجاد می کند. کمی پودر دارچین به آب داغ اضافه کنید یا چند چوب دارچین بجوشانید تا بخار آن گرفتگی بینی را برطرف کند. از این مایع به عنوان نوشیدنی هم می توانید استفاده کنید.

▪ عسل:
عسل را هرطور که استفاده کنید، درمانی برای سرماخوردگی به حساب می آید. بررسی ها نشان می دهد کودکانی که روزی یک قاشق چای خوری عسل مصرف می کنند هنگام سرماخوردگی کمتر سرفه می کنند و خواب بهتری دارند.

▪ لیمو:
ویتامین C موجود در آن برای درمان این بیماری موثر است. از آن جا که مصرف آب لیمو هنگام سرماخوردگی اهمیت زیادی دارد، برای طعم دار کردن آب از لیمو استفاده کنید. برای رفع گلودرد، کمی لیمو در یک لیوان آب جوش بریزید و یک قاشق چای خوری عسل و یا کمی زنجبیل به آن اضافه و مصرف کنید.

▪ آب نمک:
قرار دادن نمک روی زخم می تواند آزاردهنده باشد اما غرغره کردن آب نمک می تواند تسکین دهنده گلودرد باشد. زیرا آب نمک التهاب گلو را کاهش می دهد. نصف قاشق چای خوری نمک را در یک لیوان آب مخلوط کنید و آرام غرغره کنید. این کار را بر حسب نیاز تکرار کنید.

▪ سوپ مرغ:
مایعات داغ و مغذی تاثیر مثبتی روی بیماری سرماخوردگی دارند. به خصوص سوپ مرغ. محققان معتقدند که مواد موجود در سوپ مرغ برای مقابله با واکنش التهابی بدن هنگام سرماخوردگی مفید و موثر است.

● رعایت چند نکته هنگام سرماخوردگی:

۱) خواب کافی:
بررسی نشان داده، کمبود خواب، فرد را در برابر بیماری مستعد می کند. به طور میانگین، یک فرد بزرگسال به روزی ۶ تا ۸ ساعت، نوزاد ۱۸ ساعت، نوپا ۱۲ تا ۱۳ ساعت و پیش دبستانی به ۱۰ ساعت خواب نیاز دارند.
۲) ورزش:
فعالیت جسمی گلبول های سفید را که با بیماری مقابله می کنند افزایش می دهد.

۳) رعایت نظافت:
شستن دست را با صابون فراموش نکنید. از آن جا که تحقیقات نشان داده صابون های معمولی در از بین بردن میکروب ها موثر است و نیازی به استفاده از صابون ضدباکتری نیست. هر بار بین انگشتان، دور ناخن و پشت دست را به مدت ۲۰ ثانیه بشویید. بهداشت دست قبل و پس از هر وعده غذایی، هنگام بازگشت از بیرون، استفاده از دستشویی، دست زدن به حیوانات و تمیز کردن بینی حتما رعایت شود. خارج از منزل از دستمال های مخصوص استفاده کنید. در صورتی که یکی از اعضای خانواده سرما خورده است این نکات رعایت شود:

• مسواک فرد مذکور را از بقیه جدا نگه دارید. پس از دوره واگیری، مسواک فرد را با آب جوش بشویید تا هر نوع جرم یا ویروس باقی مانده از بین برود.
• در فصل سرماخوردگی حوله های دستی را هر ۳ تا ۴ روز با آب جوش بشویید.
   
• مصرف آب: با بالا بردن مصرف مایعات بافت های سیستم تنفسی مرطوب می ماند و مانع تراکم میکروب می شود.
•  تصفیه هوا: هر روز برای مدت کوتاهی یک یا ۲ پنجره را باز کنید تا مواد آلوده کننده داخل خانه و جرم های دیگر خارج شوند.

۴) دمای اتاق را پایین نگه دارید:
خانه بیش از حد گرم هوای خشک ایجاد می کند که محیط مناسبی برای رشد ویروس ها به حساب می آید. کاهش درجه حرارت به میزان ۵ درجه و استفاده از مرطوب کننده برای حفظ رطوبت در فصل سرما در کاهش ابتلا به سرماخوردگی موثر است.

۵) استراحت:
روزی چند دقیقه از همه اعضای خانواده بخواهید با بستن چشم، تنفس عمیق و با پرداختن به فکرهای خوب استرس بدن را کاهش دهند. کاهش استرس یعنی آمادگی کمتر به بیماری.

۶) مصرف میوه و سبزی:
هویج، کیوی، کشمش، لوبیا سبز، پرتقال و توت فرنگی حاوی ویتامین می باشند که در تقویت سیستم ایمنی نقش دارد. سبزی هایی مانند کلم بروکلی، کلم و گل کلم منابع خوب بتاکاروتن محسوب می شوند که از بدن در مقابل آسیب رادیکال های آزاد محافظت می کند، سعی کنید روزی ۵ وعده میوه و سبزی خام و یا کمی پخته مصرف کنید. پخت بیش از حد سبزی باعث از بین رفتن خواص آن می شود.

۷) مصرف شیرینی جات را به حداقل برسانید:
از آن جا که شکر محیط مناسبی برای عوامل بیماری زاست، مصرف مواد قندی را به خصوص هنگام سرماخوردگی به حداقل برسانید.

۸) مکمل ها:
کارشناسان معتقدند که امروزه مواد مغذی کافی کودکان از طریق رژیم تامین نمی شود، بنابراین برای جبران آن و طبق دستور پزشک باید مکمل هایی مانند مولتی ویتامین و مواد معدنی در برنامه رژیم غذایی آن ها افزوده شود.
دکتر احمد فشارکی [ متخصص کودکان و نوزادان ]
http://www.pezeshkonline.ir/index.php?ToDo=ShowArticles&AID=9708

1. به او یاد بدهید با لذت غذا بخورد
غذا خوردن در خانه و به همراه اعضای خانواده و یا در جمع دوستان مدرسه روش خوبی است تا فرزندتان با اشتها غذا بخورد و از آن لذت ببرد. زمانی که بچه‌ها در جمع هستند علاوه بر خوردن این فرصت را نیز می‌یابند ببینند بقیه چه می‌خورند؟ در این صورت تمایل بیشتر به تنوع غذایی پیدا می‌کند. داشتن تغذیه‌ی متنوع یکی از اصول تغذیه‌ی سالم است.

2. به او بگویید وعده‌ی صبحانه‌ از اهمیت بالایی برخوردار است
بدن برای این که یک صبح کاری را شروع کند به انرژی نیاز دارد. بعد از یک شب کامل که در خواب گذشته ذخیره‌ی انرژی کاسته شده است. به او بگویید حتی ماشین‌ها، اتوبوس‌ها و قطارها نیز بدون سوخت نمی‌توانند کار کنند. پس برای رفتن به مدرسه یا بازی لازم است روزشان را به یک صبحانه‌ی کامل آغاز کنند.
غذا خوردن در خانه و به همراه اعضای خانواده و یا در جمع دوستان مدرسه روش خوبی است تا فرزندتان با اشتها غذا بخورد و از آن لذت ببرد

3. راز سلامتی تو: تغذیه‌ی سالم
به فرزندتان یادآور شوید برای اینکه سالم باشد و زود مریض نشود باید هر روز بیش از 40 ویتامین و مواد معدنی دریافت کند. هیچ ماده‌ی غذایی همه‌ی این ویتامین‌ها را یکجا ندارد. برای همین لازم است که هر روز مواد غذایی متنوعی بخورد تا ویتامین‌های مورد نیاز خود را تأمین کند. هیچ ماده‌ی غذایی خیلی عالی یا خیلی افتضاح وجود ندارد. برای همین نباید به اجبار خود را از خوردن محروم و یا اینکه زیاده‌روی کرد. به او یاد دهید بهترین روش برای داشتن تغذیه‌ی سالم این است که در طول روز مواد غذایی متنوع بخورد.

4. بهترین منبع تأمین انرژی: گلوسید بخور
برای تأمین گلوسیدها باید مواد غذایی مثل غلات، پاستاها، سیب زمینی، برنج و نان خورد. به فرزندتان یاد بدهید که گلوسیدها باید بیش از نیمی از نیازهای روزانه‌ی ما را تأمین کنند و مهم است که در هر وعده‌ی غذایی حداقل یک گلوسید مصرف کنند. بچه‌ها باید نان کامل، پاستاها و غلات بخورند تا فیبر مضاعفی دریافت کنند.

مصرف میوه در کودکان
5. هر روز و زمانی که دلت ضعف می‌رود میوه و سبزیجات بخور
میوه و سبزیجات سرشار از ویتامین‌ها، مواد معدنی و فیبرهای مورد نیاز بدن هستند. به فرزندتان بگویید همه‌ی ما باید روزانه 5 بار میوه و سبزیجات بخوریم. به عنوان مثال یک لیوان آب میوه برای صبحانه، دو نوع سبزیجات برای هر وعده‌ی غذایی و یک واحد سیب یا موز به عنوان میان وعده. در این صورت بچه‌ها نیازشان به ویتامین‌ها، مواد معدنی و فیبرها را تأمین می‌کنند.

6. به او بگویید خوردن غذاهای خیلی چرب به نفع او نیست
مواد غذایی خیلی چرب مانند کره، سیب زمینی سرخ کرده و شیرینی‌جات با وجود اینکه خوشمزه‌اند الزاماً برای بدن مفید نیستند. به او بگویید نان و کره خوب است به شرطی که کره‌اش زیاد نباشد. بدن ما به چربی نیاز دارد تا بتواند تمام عناصر مغذی را دریافت کند اما نباید در مصرف آن زیاده‌روی کرد. به او توصیه کنید اگر صبحانه را چرب خورده است برای ناهار کم چرب‌تر بخورد.

به فرزندتان یادآور شوید برای اینکه سالم باشد و زود مریض نشود باید هر روز بیش از 40 ویتامین و مواد معدنی دریافت کند. هیچ ماده‌ی غذایی همه‌ی این ویتامین‌ها را یکجا ندارد. برای همین لازم است که هر روز مواد غذایی متنوعی بخورد تا ویتامین‌های مورد نیاز خود را تأمین کند.

7. میان وعده خوب است
حتی اگر بچه‌ها سرِ میز هم خوب غذا خورده باشند باز در بین روز امکان دارد به اصطلاح «دلشان ضعف» برود به خصوص بعد از بازی یا ورزش. برای همین میان وعده بسیار خوب است به شرط این که جای وعده‌ی اصلی را نگیرد. به او بگویید می‌تواند چیپس، کره‌ی شکلاتی، شیرینی‌جات یا بیسکوییت بخورد اما به جای این‌ها بهتر است میوه های تازه یا میوه خشک، هویج یا یک ساندویچ سبک نان و پنیر و گردو را امتحان کند. در هر حال به او یادآور شوید که هر چه می‌خواهد بخورد باز یادش باشد که باید مواد غذایی متنوعی بخورد.

نوشیدن آب در کودکان
8. تشنه نمان و آب زیادی بخور
بچه‌ها باید بدانند که بیش از نصف وزن آن‌ها از آب تشکیل شده است. بدن همه‌ی ما علاوه بر مواد غذایی به روزانه 5 لیوان مایعات نیز نیاز دارد.به بچه‌ها یاد بدهید برای اینکه بدن دهیدراته نشود یعنی آب آن از دست نرود مهم است که مایعات زیادی بنوشند به خصوص در حین ورزش و یا زمانی که هوا گرم است.نباید تشنه بود و بعد به سراغ آب رفت چون زمانی که خیلی تشنه می‌شویم یعنی بدن آب خود را از دست داده است.آب شیر برای رفع عطش خوب است اما آب معدنی، آب میوه‌ها، چای، شیر و مایعات مفید دیگر نیز گزینه های خوبی محسوب می‌شوند.

9. به او یاد دهید دندان‌هایش را مرتب مسواک بزند حداقل دو مرتبه در روز
بچه‌ها باید هر روز حداقل دو مرتبه مسواک بزنند. مصرف مواد غذایی سرشار از قند در طول روز می‌تواند باعث پوسیدگی دندان‌ها شود. برای همین به او گوشزد کنید که مصرف نوشیدنی‌های شیرین و یا خوردن شیرینی‌جات زیاد باعث پوسیدگی دندان‌هایش می‌شود برای همین نباید زیاده‌روی کند. بچه‌ها باید بدانند که بهترین روش برای داشتن لبخند و دندان‌های زیبای این است که روزانه حداقل دو بار مسواک بزنند.

10. فرزندتان را به ورزش تشویق کنید
بچه‌ها باید یاد بگیرند که تکانی به خود بدهند. به او توضیح دهید یکی از اصول سالم زیستن ورزش است. عضلات مثل دوچرخه می‌مانند زمانی که از آن‌ها استفاده نشود زنگ می‌زنند. برای همین استخوان‌های ما نیاز به تحرک دارند. فعالیت بدنی قلب و استخوان‌های ما را در سلامت نگه می‌دارند. ورزش نوعی سرگرمی نیز محسوب می‌شود و آن‌ها را شاداب و سرحال می‌کند فرزندتان را تشویق کنید که هر روز ورزش کند. ورزش‌های مدرسه مانند طناب بازی یا فوتبال خوب است. شنا فوق‌العاده است تا بدن بچه‌ها سالم و روی فرم بماند.

http://www.pezeshkonline.ir/index.php?ToDo=ShowArticles&AID=9131

به زخم های عود کننده و دردناک مخاط دهان آفت گفته می شود. زخم آفتی در چند نوع بزرگ، کوچک و تبخالی شکل وجود دارند و شایع ترین آنها آفت کوچکی می باشد که به تعداد ۵-۱ عدد و به قطر کمتر از یک سانتی متر و معمولاً ۵-۳ میلی متر دیده می شوند.

این زخمها گرد یا بیضی بوده و به رنگ زرد خاکستری با حاشیه قرمز و تا حدی برجسته دیده می شوند. از نظر محل، بیشتر قسمت قدامی حفره دهان مبتلا می شود و محل شایع آن پشت لبها – مخاط گونه، کف دهان، زیر و کناره های زبان می باشد. این زخم ها کمتر به کام، حلق، لثه چسبیده و روی زبان را مبتلا می سازند.

غالب افراد در زیر سن ۴۰ سالگی حداقل یک یا چند بار به آن مبتلا شده، ولی سن شیوع آن، دهه دوم زندگی می باشد و زن ها بیشتر از مردان به آن دچار می شوند. زخم های آفتی اغلب دردناک بوده و با تماس با غذا و نوشیدن مایعات محرک (ترشی و ادویه دار) درد آن تشدید می گردد. بخصوص اگر زبان گرفتار شده باشد که در این صورت علاوه بر غذا خوردن، ممکن است صحبت کردن نیز مشکل شود.

بیمارانی که مرتبا ً آفت می زنند احساسی شبیه به سوزن سوزن شدن و یا سوزش قبل از ایجاد زخم(معمولاً ۲۴ ساعت قبل) در محل دارند. زخم سریعاً بوجود آمده و خود بخود بعد از ۱۰-۷ روز التیام می یابد و از خود اثری برجا نمی گذارد. بهبودی زخم ها ممکن است همزمان صورت نگیرد. معمولاً بعد از بهبودی تا مدتی (گاهاً ۴-۳ هفته) زخمی ایجاد نمی گردد ولی در افراد بسیار حساس و مستعد ممکن است زخم های اولی هنوز خوب نشده، زخم های دیگری در دهان(معمولاً در جای دیگر) دیده شوند.

عامل ایجاد کننده آفت کوچک چیست؟
بدلیل شباهت این زخم ها به زخم های تبخالی و همچنین عود آنها سابقاً فکر می کردند که ممکن است ویروسی باشند. با نمونه برداری از این زخم ها و دیدن نوع ال فرم استرپتوکوک، احتمال میکروبی بودن، آن بالا گرفت ولی مشاهده گردید که این میکروبها در مخاط سالم و دیگر زخم های دهان نیز دیده می شوند. امروزه اعتقاد بر این است که آفت جزء بیماریهای سیستم ایمنی است. در بیماریهای سیستم ایمنی شناخت بافتهای آشنا از بیگانه مختل می گردد. درآفت سلولهای دفاعی بدن به قسمتی از مخاط دهان حمله ور شده و باعث زخمی شدن آن ناحیه می شوندکه گذرا بوده و خود بخود بهبود می یابد.

بعضی از بیماران بعد از مراجعه به دندانپزشک آفت می زنند. آیا میتوان با اطمینان گفت : “از وسایل غیر استریل استفاده شده است” ؟
خیر، همانطوری که گفته شد عامل ایجاد کننده آفت میکروب و ویروس نمی باشد. عوامل مستعد کننده ای برای ایجاد آفت وجود دارند که در ارتباط با دندانپزشکی می توان به استرس و تروما(فشار مختصر ناشی از کنار کشیدن گونه، لب و یا زبان توسط آینه و رول پنبه و حتی تماس مخاط با ابزار دندانپزشکی) اشاره نمود.

عوامل مستعد کننده آفت کدامند؟
در درجه اول استرس و هیجانات روحی می باشد. دیده شده که در دانش آموزان و دانشجویان به هنگام امتحانات ابتلای آفت بیشتر است و همچنین بسیاری از بیماران نیز از درمانهای دندانپزشکی، ترس و استرس دارند. بعد از ضربه و تروما که قبلاً ذکر گردید، اختلالات هورمونی نیز در بروز آفت نقش دارند. در خانم ها ۵-۳ روز مانده به قاعدگی، آفت بیشتر دیده می ِود و در زمان حاملگی معمولاً زخم های آفتی مشاهده نمی شوند. آفت در افراد حساس و آلرژیک نیز بیشتر دیده می شود. در افرادی که حاسیت به بعضی از مواد دارند ابتلای آفت بیشتر است.

بعضی از مواد غذایی مثل گردو، فندق، پسته، پنیر و بادنجان میزان شیوع آفت را بالا می برند. کمبود آهن و اسید فولیک و ویتامین B2 نیز از عوامل مستعد کننده می باشد.

درمان آفت چیست؟
آفت خودبخود التیام می یابد و معمولاً نیازی به درمان ندارد. درآفت اگر درمانی لازم شود معمولاً علامتی بوده و به دو منظور زیر خواهد بود:
۱ – کاستن از درد و التهاب و استرس
۲ – جلوگیری از اضافه شدن عفونت ثانویه به آن توصیه می گردد، افرادی که مرتباً و به تعداد زیاد آفت می زنند و یا آفت آنها بزرگ بوده و التیام در مدتی بسیار طولانی صورت می پذیرد، جهت شناسایی عامل و بیماریهای زمینه ای مستعد کننده تحت معاینات و آزمایشات کامل تری قرار گیرنjpg

آفت عود کننده دهانی چیست؟
به طور کلی زخم‌های آفتی را به ۴ گروه می‌توان تقسیم نمود:
۱-   زخم آفتی کوچک (minor) که شایع ترین نوع بوده و در حدود ۸۰% از بیماران این نوع بروز می‌کند. در حقیقت این همان نوع آفت است که حالت عود کننده دارد و بحث ما بیشتر راجع به همین نوع خواهد بود.
۲-   زخم آفتی بزرگ (major) که کمتر از ۱۰% از بیماران آفتی را تشکیل می‌دهد و اندازه ضایعات ممکن است به چند سانتیمتر هم برسد.

۳-   زخم آفتی تبخالی شکل (Herpetiform) که حدود ۱۰% از بیماران را شامل می‌شود.
۴-   زخم‌های وابسته به سندرم‌ها که از جمله علایم سندرم بهجت یا سندرم رایتر هستند.

زخم آفتی کوچک (minor) شایعترین و شاید دردناک‌ترین بیماری مخاط دهان در انسان است که به صورت زخم‌های عود کننده، دردناک و غیر قابل پیشگیری ظاهر می‌شود. بر اساس مطالعات مختلف شیوع آن از ۲۰ تا ۵۰% جمعیت ذکر شده است که معمولا تظاهرات آن در سنین ۱۰ تا ۴۰ سالگی مشاهده می‌شود. جالب این که در تحقیقی شیوع این بیماری در شهر اصفهان، ۱/۲۱% و بالاترین میزان شیوع آن در سنین ۳۰-۲۵ سالگی گزارش شده است. این زخم در زنان و همچنین در افرادی که از نظر وضعیت اقتصادی- اجتماعی سطح بالاتری دارند به میزان بیشتری بروز می‌کند، تقریبا اکثر مبتلایان به آفت را افراد غیر سیگاری تشکیل می‌هند.

زخم‌های آفتی بیشتر در مخاط یا پوشش متحرک دهان خصوصا مخاط گونه، مخاط داخلی لب و مخاط زبان مشاهده می‌شود و در مخاط کام و لثه بروز آن کمتر اتفاق می‌افتد.

علل یا عوامل بیماری:
اتیولوژی آفت عود کننده دهانی، دقیقا مشخص نیست اما بعضی از عوامل مهم به عنوان علل زمینه ساز برای این بیماری معرفی شده‌اند.

این عوامل عبارتند از:
۱-  زمینه ارثی:
همانند بسیاری از بیماری ها، استعداد ژنتیکی و تاریخچه فامیلی مثبت در بروز این بیماری موثر است. تحقیقات نشان می‌دهد که فرزندان والدین غیر مبتلا به آفت تا ۲۰% احتمال درگیری با ضایعات آفتی را دارند.
۲-  استرس:
به نظر می‌رسد استرس و فشارهای روحی حداقل به عنوان یک عامل زمینه ساز در بروز آفت موثر است. تحقیقات مختلف نشان می‌دهد که نسبت بروز آفت در افراد دارای مشکلات روحی نسبت به افراد سالم رابطه معنی داری دارد.

۳-  اختلالات ایمنولوژیکی:
هر چند برخی از محققین این بیماری را به عنوان یک بیماری اتوایمون ذکر کرده‌اند اما واقعیت این است که هنوز به درستی مشخص نیست تا چه میزان عوامل ایمنی بدن در بروز این زخم‌ها موثر هستند.
۴-  عوامل هورمونی:
بروز یا تشدید این بیماری در ایام قبل از قاعدگی و توقف یا کاهش آن در هنگام بارداری موجب شده است که عوامل تغییرات هورمونی خصوصا افزایش هورمون استروژن را در بروز ضایعات آفتی موثر بدانند.

۵-  کمبودهای تغذیه‌ای و نقایص خونی:
کمبود ویتامین B12، اسیدفولیک و آهن در ۱۵- ۵ درصد بیماران با آفت گزارش شده است که غالبا با برطرف نمودن کمبود آنها، می‌توان از شدت ضایعات کاست.
۶-  حساسیت‌های غذایی:
آلرژی به بعضی از مواد غذایی همچون فندق، گردو، شکلات، عسل، گوجه فرنگی، توت فرنگی، آدامس و بعضی از خمیر دندان‌ها اگر نه بعنوان یک علت اولیه ولی حداقل به عنوان یک عامل مستعد کننده می‌توان در بروز ضایعات آفتی موثر باشند.
۷-  سایر عوامل:
تروما، عوامل میکروبی، اختلالات گوارشی و سایر موارد مشابه نیز از جمله مواردی هستند که به عنوان زمینه ساز برای پیدایش آفت معرفی شده اند.
  
درمان:
اساسا باید گفت آفت هیچ گاه درمان قطعی ندارد واین شاید به نامشخص بودن علت واقعی بیماری است. البته با افزایش سن از دوره و شدت ضایعات کاسته می‌شود. به هر حال اغلب وقت پزشک یا دندانپزشک باید صرف اطمینان دادن به بیمار، مبنی بر اینکه یک طبیعت خودبخود محدود شونده‌ای دارد و درمان‌های موجود علامتی و تسکینی‌اند می‌شود.

اولین مرحله در درمان و کنترل آفت، بررسی ارتباط علایم با بیماری‌های سیستمیک می‌باشد که علایم چشمی، گوارشی، تناسلی و سابقه آلرژی بررسی می‌گردد. بعلاوه آزمایش خون جهت C.B.C، بررسی میزان آهن، اسیدفولیک و ویتامین B12 لازم است انجام گیرد. به هر حال تعداد زیادی از مبتلایان به آفت واقعا سالم هستند و هیچ گونه مشکل سیستمیک ندارند. بنابراین درمان شامل کنترل بیماری به صورت موضعی است، تا درد کاهش یافته، فانکشن عضو برقرار شود و شدت عود نیز کاهش یابد.

رایج‌ترین درمان‌هایی که در این خصوص توصیه می‌شود شامل موارد زیر هستند:
۱-   رعایت بهداشت دهان
۲-   استفاده از مواد محافظ موضعی(Orabase) حاوی استروئیدهای موضعی همچون تریامسینولون یا Flucinolone یا Clobetasol.
3-   استفاده از آنتی بیوتیک موضعی همچون کلرهگزیدین، بنزیدآمین یا پرسیکا
۴-   استفاده از آنتی بیوتیک موضعی همچون کپسول‌های ۲۵۰ میلی گرمی تتراسایکلین در cc5 سرم فیزیو لوژی حل شده و به صورت دهان شویه به کار می‌رود.

۵-   رفع کمبودهای ویتامینی و املاح سرمی همچون ویتامین B12 ، آهن و اسید فولیک و پرهیز از غذاهای آلرژی زا.
۶-   استفاده از داروهای بی حس کننده موضعی همچون لیدوکائین و یا دیفن هیدرامین
۷-   استفاده از داروهای گیاهی

به هر حال بعنوان کلام آخر باید گفت اگر چه آفت دهانی یک واژه آشنا و البته ناخوشایند است لیکن می‌توان با رعایت نکات بهداشتی و غذایی و همچنین پرهیز از هیجانات و فشارهای روانی دوره‌های این بیماری را کوتاه و شدت آن را کمتر نمود.

دکتر احمد فشارکی
http://www.pezeshkonline.ir/index.php?ToDo=ShowArticles&AID=8508

در ایران نزدیک به 2 میلیون نفر بیماری دیابت دارند و شاید نیمی از آن‌ها از بیماری خود اطلاع ندارند. با پاسخ به سؤالات زیر می‌توانید تشخیص دهید که آیا در معرض ابتلا به دیابت یا مبتلا به بیماری هستید یا نه؟ اگر جواب شما مثبت بود تمام نمره ثبت شده را به خودتان بدهید و اگر جواب منفی بود نمره صفر بدهید.

1- وزن من معادل یا بالاتر از وزن نوشته شده در جدول است؟                                          آری 5 نمره
2- سن من کمتر از 65 سال است و فعالیت محدود یا عدم فعالیت دارم؟                                 آری 5 نمره
3- سن من بین 64-45 سال است.                                                                               آری 5 نمره
4- سن من 65 سال یا بیشتر از آن است.                                                                       آری 9 نمره
5- زنی هستم که وزن فرزندم هنگام تولد بیش از 4 کیلوگرم بوده است.                                آری 1 نمره
6- خواهر یا برادرم مبتلا به دیابت هستند.                                                                    آری 1 نمره
7- یکی از والدینم مبتلا به دیابت است.                                                                        آری 1 نمره

چنانچه نمره شما بین 3 تا 9 باشد معمولاً احتمال کمی برای ابتلا به دیابت در شما وجود دارد.
چنانچه نمره شما از 9 به بالا باشد شما در معرض خطر جدی جهت ابتلا به دیابت هستید به پزشک خود مراجعه کنید تا اطمینان خاطر داشته باشید.

تذکر: نمودار فوق 20 درصد بالاتر از مقدار وزن ایده‌آل یک شخص با جثه متوسط است.

تهیه و تنظیم از مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران

جراحی زیبایی بینی به دو روش بسته (closed)و باز(open) قابل انجام است.در دهه های گذشته روش بسته متداولتر بود ولی با معرفی تکنیک های نوین و قابلیت اجرای این تکنیک ها توسط جراحی باز امروزه گرایش به انجام جراحی باز بیشتر شده است.

در روش بسته کلیه برشها در داخل بینی داده می شود ، سپس پوست به صورت محدود از اسکلت غضروفی ـاستخوانی زیر خود جدا می شود.پوست آزاد شده توسط وسایل مخصوص بالا نگه داشته میشود تا جراح اجازه کار پیدا کند. در نتیجه دید دو چشمی جراح در این روش محدود است.

اگرغضروفهای سر بینی نیاز به اصلاح داشته باشند،این غضروفها را می توان از طریق برشهای داخلی که بالا و پایین آنها داده می شود بعد از آزاد کردن از پوست بیرون کشید. البته در این شرایط امکان اعمال تغییر روی غضروفها  در حالی پیدا می شود که آنها در جای اصلی خود قرار ندارند و این خود ، دردفرمیتی های شدید بر ارزیابی جراح از نتیجه نهایی تاثیر منفی خواهد داشت.

استفاده از آندوسکوپ در اصلاح انحراف تیغه بینی جایگاه مشخصی دارد.در رینوپلاستی نیز می توان برای بهتر شدن دید از آندوسکوپ استفاده کرد ولی آندوسکوپ نقش مثبتی در کمک به اجرای تکنیک های پیشرفته ندارد.

در روش باز، برشی که در لبه داخلی سوراخ های بینی داده می شود توسط برش خارجی در ناحیه پوست باریک بین دو سوراخ بینی (کلوملا) به هم متصل می شود.این برش می تواند شکلهای مختلفی داشته باشد.پوست از اسکلت زیرین خود جدا شده کاملا بالا زده می شود(مثل بالا زدن کاپوت اتوموبیل).به این ترتیب جراح به آناتومی و اشکالات موجود اشراف کامل خواهد داشت و امکان اصلاحاتی که به خصوص در ناحیه سر بینی لازم است انجام شود مانند اصلاح غیر قرینگی ها،جاگذاری و ثابت کردن پیوند های غضروفی و سایر تکنیک های رینوپلاستی مدرن فراهم خواهد شد.

با توجه به اینکه وسعت آزادسازی پوست در این روش بیشتر است، بر طرف شدن تورم بینی به خصوص سر بینی در این روش کمی طولانی تر از روش بسته است ولی نهایتا این تورم در همه بیماران از بین خواهد رفت.

وجود برش پوست در روش باز نیز جزء معایب این روش مطرح است هر چند که اگر برش در مکان مناسب و با شکل مناسب داده شود و به صورت دقیق در انتها ترمیم شود ،در اکثر موارد رد محسوسی به جا نخواهد گذاشت.استفاده از کرم هایی که به ترمیم کمک می کنند نیز در بهبود نتیجه مفید خواهد بود.

جراحان اغلب با هر دو روش آشنایی دارند ولی ممکن است از یک روش بیشتر استفاده کنند.اصولا اگر اشکالات بینی خفیف و محدود به برجستگی(قوز) استخوانی/غضروفی باشد و سر بینی نیاز به اقدام محدود داشته باشد روش بسته ارجح است.

ولی در جراحی های ترمیمی(عمل بار دوم) ،دفرمیتی های ناشی از ضربه،اشکالات و غیر فرینگی های سر بینی،اشکالات مادرزادی بینی(بینی/لب شکری) روش باز اولویت دارد.در جراحی بینی های گوشتی از آنجاییکه جهت فرم گرفتن غضروفهای ضعیف موجود غالبا نیاز به تقویت و بازسازی وجود دارد روش باز شاید مناسب تر باشد.

نکته آخر اینکه ، نتیجه نهایی بیشتر از اینکه مرتبط با استفاده از روش باز یا بسته باشد به مهارت و تجربه جراح شما در استفاده از تکنیک های مناسب جهت بهبود عملکرد و ظاهر بینی شما بستگی دارد.

پوکی استخوان چیست؟
نوعی بیماری وخیم است که باعث شکنندگی استخوان ها می شود. تودۀ استخوانی هر فرد معمولا در30 تا 35 سالگی به بیشترین میزان خود می رسد. پس از این سن، کاهش تودۀ استخوان به صورت یک روند طبیعی آغاز می شود. پوکی استخوان وقتی بروز می کند که کاهش تودۀ استخوان بیش از حد سریع باشد.

پوکی استخوان موجب درد، رنج و مشکلات دیگری می شود که عبارتند از:

• شکستگی استخوان که بسیاری از آنها به بستری شدن می انجامد.
• ناتوانی و وابستگی به دیگران
• مرگ به علت ناتوانی در بهبودی از آسیبهای وارده

ممکن است دچار پوکی استخوان شوید، بدون آنکه از بیماری خود اطلاع داشته باشید! به همین دلیل است که پوکی استخوان "بیماری خاموش" نامیده می شود. در مراحل اولیۀ بروز پوکی استخوان علایم به ندرت ظاهر می شوند، که این امر تشخیص بیماری را دشوار می سازد. پوکی استخوان در مراحل بعدی موجب بروز مسائل ذیل می گردد:

• شکستگی مفصل های ران، کمر و ستون مهره ها که غالبا این اولین علامت است.
• کمر درد شدید در یک نقطۀ خاص که نشانۀ یک شکستگی می باشد.
• قوز کردن پشت که موجب انحنای پشت یا قوز در آوردن می شود.
• کوتاه شدن قد

پوکی استخوان در طی سالهای متمادی ایجاد می شود، پس حتی اگر هیچ یک ازعلائم هشداردهندۀ فوق در شما بروز نکرده باشد، ممکن است مبتلاء به پوکی استخوان شده باشید. گرچه پوکی استخوان را نمی توان به طور قطعی درمان کرد ولی درمان نسبی آن امکان پذیراست.

عوامل مستعد کننده پوکی استخوان کدامند؟
عوامل مستعد کننده ای که قابل کنترل نیستند:

جنسیت:
خانمها بسیار بیشتر از آقایان دچار پوکی استخوان می شوند.

سن:
با افزایش سن احتمال بروز پوکی استخوان بیشتر می شود.

شروع یائسگی:
استروژن هورمون زنانه ای است که از کاهش تودۀ استخوان جلوگیری می کند. تولید استروژن در تخمدانها بعد از یائسگی متوقف می گردد، در نتیجه از دست رفتن تودۀ استخوان تسریع می شود. زنانی که یائسگی زودرس دارند (قبل از 45 سالگی)، مانند بانوانی که تخمدانهای آنها با جراحی از بدن خارج شده است، بیشتر در معرض ابتلاء به پوکی استخوان هستند.

سابقۀ خانوادگی:
وراثت بر میزان استخوانهای شما و سرعت از دست رفتن آنها تأثیر دارند.

استخوانهای کوچک:
بانوانی که دارای استخوانهای کوچک بوده یا کوتاه قد و یا لاغر هستند، بخاطر وجود تودۀ استخوانی کمتر، به بروز پوکی استخوان مستعدترند.

پیشینۀ قومی:
بانوان اروپای شمالی یا آسیایی تبار بیشتر در معرض ابتلاء به پوکی استخوان قرار دارند.

بعضی بیماریها:
بیماریهایی نظیر بیماری تیروئید، بیماری کلیه و برخی سرطان ها ممکن است به پوکی استخوان منتهی شوند.

عوامل خطری که می توانید کنترل کنید:
وزن:
وزن کم بانوان بسیار لاغر که عادت ماهیانه آنها را مختل کند، این خانمها را در معرض پوکی استخوان قرار می دهد. (زنانی که دارای اضافه وزن هستند معمولا در معرض خطر نیستند ولی احتمال ابتلاء به ناراحتی های دیگر در آنها زیاد است).

ورزش نکردن:
فعالیت نداشتن، کاهش تودۀ استخوان را تسریع می کند. ورزش مناسب به افزایش مقدار استخوان و سلامتی بیشتر شما کمک می کند.

کمبود کلسیم:
کلسیم باعث قوی شدن استخوان ها می شود، اگر به مقدار کافی کلسیم مصرف نمی کنید بدن شما سلول های استخوانی را تخریب می کند تا کلسیم مورد نیاز خود را به دست آورد.

سیگار کشیدن:
زنانی که سیگار می کشند بیشتر از زنانی که سیگار نمی کشند دچار پوکی استخوان و (سایر بیماریها) می شوند. بهتر است از نوشیدن مقدار زیاد نوشیدنیهای کافئین دار نیز  پرهیز کنید زیرا که این مواد در استفاده بدن شما از کلسیم اختلال ایجاد می کند.

سایر عوامل خطر:
  این عوامل عبارتند از:

• برخی از داروهای تجویزی نظیر کورتیکواستروئیدهای خوراکی که معمولا برای درمان آسم و آرتروز مصرف می شود (از پزشک خود در این مورد سؤال کنید).
• برنامه غذایی پر پروتئین
• کمبود ویتامین D -  ویتامین D به بدن شما کمک می کند تا از کلسیم برای ساختن استخوان های محکم استفاده کنید).

در صورتی که دچار پوکی استخوان باشید درمان معمولا عبارت است از:

افزایش مصرف کلسیم:
بانوانی که دچار پوکی استخوان هستند روزانه به 1000 تا 1500 میلی گرم کلسیم نیاز دارند.

بیشتر ورزش کنید:
چون استخوانهای شما شکننده اند، دقت کنید حتما با پزشکتان دربارۀ نحوۀ ورزش بی خطر مشاوره نمایید.

برای حفظ سلامتی خود:

• به طور منظم به پزشک مراجعه کنید.
• به قدر کافی کلسیم و ویتامین D مصرف کنید.
• یک برنامه غذایی سالم متعادل داشته باشید.
• سیگار نکشید.

دارو درمانی:
بعضی داروها موجب کند شدن روند کاهش استخوان می شوند. داروهای دیگری نیز هست که ممکن است پوکی استخوان را درمان کنند، گرچه میزان تاثیر آنها هنوز مورد بررسی می باشد. قبل از آغاز هرگونه دارو درمانی دربارۀ فواید و ضررهای آن با پزشک خود صحبت کنید.

از زمین خوردن پیشگیری کنید:

• از مصرف داروهایی که موجب خواب آلودگی یا گیجی شما می شوند خودداری کنید.
• کفشهای محکم بپوشید که دارای پاشنه های کوتاه و کف عاج دار باشد.
• مسیرها و راه پله ها را کاملا روشن نگه دارید.
• در کنار دوش و دستشویی دستگیره نصب کرده و از آنها استفاده کنید.
• منزل خود را عاری از موقعیتهایی گردانید که موجب زمین خوردن افراد می شوند.
• از راه رفتن روی سطوح لغزنده نظیر مسیرهای یخ زده و زمین های خیس و روغنی شده اجتناب کنید.

کلسیم کافی در برنامه غذایی خود بگنجانید:
کلسیم کافی می تواند موجب پیشگیری و درمان پوکی استخوان شود. از این رهنمود ها استفاده کنید.

بهترین راه جذب کلسیم مصرف غذاهای غنی از کلسیم می باشد. این غذاها عبارتند از:

• لبنیات نظیر شیر کم چرب، پنیر و ماست کم چرب
• ماهی
• سبزیجات تازه
• خشکبار
• حبوبات
• سویا

شما می توانید با پزشک یا متخصص تغذیه خود در مورد مقدار نیاز بدن شما به کلسیم مشاوره نمایید.

اگر باید قرص یا شربت کلسیم مصرف کنید:

• از پزشکتان بخواهید که مناسب ترین نوع و دوز آن را برای شما تجویز کند.
• برچسب ها را به دقت مطالعه کنید.
• همه داروها را یکباره نخورید بلکه بهتر است در طول روز بین مصرف آنها فاصله بگذارید.

ویتامین D برای جذب کلسیم حیاتی است، بنابراین از منابع خوب ویتامینD  که شامل شیر، ماهی و نور آفتاب می باشند ( نور بیش از حد آقتاب ضرر داشته و موجب سرطان پوست می شود) استفاده کنید.

به طور منظم ورزش کنید:
ورزشهایی که با تحمل وزن بدن همراهند عبارتند از:

• راه رفتن
• دوی آهسته
• نرمش (ایروبیک)
• تنیس

دقت کنید حتما ورزشی را در برنامه خود بگنجانید که قدری فشار بر پشت و بازوهای شما وارد می آورد، نظیر پارو زدن، تنیس یا حرکت با وزنه .هفته ای 3 تا 5 بار و هر بار به مدت 60 – 20 دقیقه ورزش، فوایدی محسوس دارد. (قبل از آغاز برنامه ورزشی با پزشک خود مشاوره نمایید).

ورزش کمک می کند تا:

• عضلات و استخوانهایتان را تقویت کنید.
• کارآیی قلب خود را افزایش دهید.
• وزن خود را کنترل کنید.
• استرس را کاهش دهید.
• تعادل و چالاکی خود را بهبود بخشید، که می تواند مانع از زمین خوردن شما گردد.

 فعال باشید حتی اگر نمی توانید به طو منظم ورزش کنید، سعی کنید به مدت 20 دقیقه یا بیشتر فعالیت جسمانی معتدلی در اغلب روزهای هفته - ترجیحا تمام روزهای هفته - داشته باشید، حتی یک قدم زدن سریع روزانه به کاهش از دست رفتن استخوان ها کمک می کند.

سایر اقداماتی که می توانید در مقابله با پوکی استخوان انجام دهید:

• سیگار نکشید. برای ترک سیگار برنامه ریزی کنید، اگر در ترک سیگار مشکل دارید مقدار آن را کاهش دهید.
• حتی الامکان از مصرف نوشابه و قهوه خودداری کنید. اگر قهوه یا چای زیاد می نوشید آنها را با شیر مصرف کنید.
• به قدر مناسب در برابر نور آفتاب قرار بگیرید. بدن شما وقتی ویتامین D می سازد که پوستتان در برابر نور آفتاب قرار گیرد. بسیاری از محصولات لبنی نیز با ویتامین D اضافی غنی شده اند.

 چند سؤال و جواب دیگر:
چرا آقایان به اندازه خانمها دچار پوکی استخوان نمی شوند؟
توده استخوانی معمولا در آقایان بیشتر است ضمن اینکه یائسگی نیز باعث تسریع از دست رفتن استخوان در بانوان می شود.

پوکی استخوان در بانوانی که عمل رحم برداری در آنها صورت گرفته، چگونه است؟
بانوانی که رحم آنها برداشته شده است بیشتر در معرض خطر پوکی استخوان هستند. این افراد باید تحت نظر پزشک قرار گیرند و استروژن مصرف نمایند.

آیا مصرف بیش از حد کلسیم موجب ایجاد سنگ کلیه می شود؟
مصرف بیش از حد کلسیم می تواند موجب ایجاد سنگ کلیه شود ولی ما به ندرت کلسیم بیش از حد استفاده می کنیم. مصرف 1000 تا 1500 میلی گرم در روز معمولا خطر کمی ایجاد می کند. با پزشکتان در مورد اینکه آیا شما در معرض ایجاد خطر سنگ کلیه هستید مشاوره  نمایید.

بنابراین از سلامتی خود در برابر پوکی استخوان محافظت کنید.  از عواملی که خطر ابتلاء به پوکی استخوان را در شما افزایش می دهند آگاه شوید. حتما هر روز به مقدار کافی املاح کلسیم مصرف کنید و انجام حرکات ورزشی روزانه را  فراموش نکنید.

زیبایی

یک بینی زیبا اگرچه به خودی خود هم می تواند جذاب باشد ولی بیشتر از آن باعث بارز شدن بقیه زیبایی های صورت می گردد . که با عمل راینوپلاستی دقیق و با توجه به آنالیز زیبایی صورت و بینی و اصول و قوانین آن ، بینی متناسب با هر صورت حاصل می گردد که زیبایی دوچندان صورت را به ارمغان می آورد .

مسائل تنفسی

ـ اگر بیمار از مشکل تنفس به علت انحراف تیغه داخلی بینی شکایت دارد درمان آن عمل جراحی سپتوپلاستی می باشد که می تواند به تنهایی و یا همراه با عمل راینوپلاستی صورت گیرد . در صورتی که بیمار به هر دو عمل جراحی نیازمند باشد غالبا بهتر است هر دو عمل در یک جلسه انجام شود .

ـ اگر چه معمولا در عمل جراحی راینوپلاستی بینی کوچکتر می شود ولی در صورتی که جراحی با دقت و با تکنیک درست انجام شود این کوچک شدن در مسیر عبور هوا صورت نمی گیرد و تنفس تحت تاثیر قرار نخواهد گرفت با این حال به طور معمول تا 1ـ3 ماه بعد از عمل ممکن است به علت تورم داخل بینی مقدار کمی گرفتگی بینی وجود داشته باشد که پس از آن کاملا برطرف می شود .

ـ در بیماران دارای آلرژی شدید بینی نیز مصرف داروی ضد آلرژی جهت کاهش تورم بینی ممکن است نیاز شود ، که با مصرف آنها مشکل آلرژی و تنفس برطرف می گردد .

ـ در واقع پس از یک عمل جراحی راینوپلاستی خوب ،تنفس بیمار نسبت به قبل بهتر می شود (البته پس از 1 ـ 3 ماه ) و یا اینکه تغییری نمی کند و بدتر شدن آن به هیچ وجه طبیعی نیست مگر در مورد آلرژی که آن هم با درمان دارویی بر طرف می شود .

توصیه های قبل از عمل

ـ همواره بهترین توصیه قبل از عمل انتخاب یک جراح مجرب است که بتوان به وی اطمینان کرد .
جراج معمولا تعدادی عکس فتوگرافی از صورت و چند آزمایش درخواست می کند در موارد لازم سی تی اسکن یا عکس های رادیولوژی مورد نیاز است .

- معمولا توصیه میشود که از 2 هفته قبل از عمل آسپرین و مسکن های مشابه مصرف نشود و البته مصرف استامینافون و استامینافون کودئین اشکالی ندارد .

ـ توصیه میشود که حداقل 8 ساعت قبل عمل بیمار ناشتا NPO باشد یعنی چیزی نخورد .

ـ شب قبل از عمل بهتر است استحمام کند و آقایان حتما موهای داخل بینی و صورت را کوتاه کنند .

توصیه های بعد از عمل

ـ اگر چه من معمولا به بیمارانم توصیه می کنم تا یک هفته پس ازعمل سر کار نروند ، ولی بسته به بنیه جسمی بیمار ، بیماران معمولا 1 تا 3 روز پس از عمل به قدر کافی سر حال هستند که بتوانند از منزل بیرون بروند ولی ضعف جسمی مختصری تا یک هفته پس  از عمل وجود دارد . توصیه می شود تا 2 هفته میزان فعالیتهای جسمی محدودتر باشد .

- بعد از یک هفته بیماران می توانند به سر کار خود برگردند ولی از فعالیتهای جسمی شدید یا زیاد صحبت کردن باید خودداری کنند . باید سعی شود از حرکات شدید صورت و لب مثل گریه کردن ، خنده شدید و مکیدن یا آدامس جویدن تا 2 هفته خودداری کنند و حتی تا 2 ماه رعایت کردن این موضوع می تواند مفید باشد .

ـ معمولا در 24 ساعت اول و گاهی تا 72 ساعت پس از عمل استفاده از کیسه یخ روی گونه ها می تواند به کم کردن تورم کمک کند .

ـ معمولا در شب اول بهتر است از رژیم مایعات استفاده کند . نکته مهم این است که در ساعات اولیه پس از عمل نوشیدن را با مقادیر کم و به تدریج آغاز کنید چرا که معمولا استفراغ پس از عمل ناشی از خوردن ناگهانی مقادیر زیاد مایعات می باشد .درصورتی که احساس تهوع و استفراغ داشتید تا زمان برطرف شدن آن اقدام به نوشیدن و خوردن چیزی نکنید تا کاملا این حالات برطرف شود . از روز بعد می توانید خوردن غذاهای نرم را شروع کنید . ولی تا 2 هفته از خوردن غذاهای خیلی سفت که نیاز زیاد به جویدن و حرکات صورت دارد خودداری کنید .

ـ معمولا توصیه می شود که در موقع خوابیدن سر بالاتر باشد یعنی سطح بالاتری از قلب داشته باشد که تورم کمتر شود . بهتر است تا 2 هفته به پهلو نخوابید چرا که ممکن است در  موقع خواب بالش به بینی فشار آورده و آن را کج کند .

- پس از دو سه هفته می توانید ورزشهای سبک مثل پیاده روی را شروع کنید . ولی ورزش های سنگین مثل کوهنوردی و شنا و اسکی را 5/1 تا 2 ماه به تاخیر بیندازید .

- توصیه میشود 5/1 تا 2 ماه از آفتاب شدید پرهیز کنید چون ممکن است آفتاب شدید به پوست ملتهب شما آسیب برساند .

ـ در 2 ـ 3 هفته اول اگر عطسه داشتید سعی کنید با دهان باز عطسه کنید تا به بینی فشار نیاید . بهتر است 2 ـ 3 هفته اول فین نکنید و برای تمیز کردن بینی از شستشوی ملایم توسط سرنگ و گوش پاک کن استفاده کنید .

- از عینک زدن 5/1 تا 2 ماه خودداری کنید . البته میتوانید در روزهای اول پس از عمل توسط یک تکه چسب نواری عینک را به پیشانیتان بچسبانید تا به بینی تکیه نکند .

ـ اعمال دندانپزشکی که احتمالا نیازمند حرکات شدید صورت و باز کردن شدید دهان هستند بهتر است 5/1 تا 2 ماه به تاخیر انداخته شود .

ـ در کل پس از 2 ماه شما میتوانید هرکاری که می کردید انجام دهید .

فرم گیری بینی

ـ معمولا پس از خروج تامپونها سوراخ های بینی گشادتر و تا به تا به نظر میرسد و ممکن است بینی را بیش از حد سر بالا ببینیم که این مسائل 1 ـ 3 هفته اول بعد از عمل برطرف میشود . تورم بینی در 3 هفته اول نسبتا زیاد است . قسمت اعظم تورم بینی پس از 3 ماه میخوابد ولی بسته به گوشتی یا استخوانی بودن بینی مقادیری از تورم گاهاً تا 2 سال کم کم از بین میرود .

دکتر محمد مهدی طرزی [ متخصص گوش، حلق و بینی ]
http://www.pezeshkonline.ir/index.php?ToDo=ShowArticles&AID=10507

هر چند براي فرد اغلب احساس ترس و ناراحتي شديد را ايجاد مي کند، مکانيزم آن در حقيقت يک واکنش تکاملي بدن است که به آن اصطلاحاً fight-or-flight response (اين پاسخ يک پاسخ حاد به استرس خوانده مي شود که توسط والتر کانون در سال 1929 توصيف گرديد. بر اساس اين تئوري حيوانات در مقابله با خطرات يک سري شارژهاي الکتريکي از دستگاه سمپاتيک خود صادر مي کنند که آنها را براي فرار يا مبارزه آماده مي سازد.

اين پاسخ بعدها به عنوان اولين مرحله ي نشانگان تطابق عمومي که پاسخهاي استرس در مهره داران را تنظيم مي کند، شناخته شد.)مي گويند. نشانه ها شامل لرزش ، تنگي نفس ، تپش قلب ، درد سينه ، تعريق ، تهوع ، سرگيجه ، احساس سبکي در سر و احساس خفگي مي باشد. در هنگام حمله ي پانيک مقادير زيادي آدرنالين در خون ترشح مي شود. بسياري از افراد که براي اولين بار دچار اين حملات مي گردند ،فکر مي کنند که دچار حمله ي قلبي شده ، در حال از دست دادن عقل خود هستند و يا دارند مي ميرند.

بسياري مي گويند اين حملات دلهره آورترين وقايع زندگي آنها بوده است. اگر اين حملات بصورت مکرر و غير منتظره اتفاق افتد بعنوان بيماري پانيک تلقي خواهد شد ، ولي حملات پانيک در جريان ديگر بيماريهاي اضطرابي نيز اتفاق مي افتد. بعنوان مثال کساني که دچار فوبيا(ترس از مکانهاي سربسته ، ارتفاع ، جاهاي پرازدحام و ... ) هستند ، ممکن است حملات پانيک را با قرار گرفتن در شرايط اضطراب آور تجربه کنند.

بيماران دچار حملات پانيک بخوبي با داروهاي ضد اضطراب و ضد افسردگي درمان مي شوند. مشخصه اصلي اختلال پانيك، وقوع خود به خود و غيره منتظره حملات پانيك است كه شامل حملات و دوره هاي مجزاي ترس شديد هستند. فراواني بروز حملات از چند نوبت در روز تا صرفا تعداد انگشت شماري حمله در يك سال فرق مي كند.

نخستين حمله پانيك اغلب كاملاً خود به خود است. اما گاه حمله هاي پانيك به دنبال آشفتگي، فعاليت بدني، فعاليت جنسي يا آسيب هيجاني متوسطي روي مي دهند. وقتي حمله پانيك آغاز مي شود، علايمش در عرض ده دقيقه به سرعت تشديد مي شود.

علايم رواني عمده اين بيماري عبارتند از، ترس مفرط و احساس قريب الوقوع بودن مرگ و نابودي. بيمار غالباً نمي تواند علت ترس خود را بيان كند. ممكن است دچار اغتشاش شعور شود و در تمركز اشكال پيدا كند. برخي نشانه هاي جسمي حمله پانيك عبارت است از افزايش ضربان قلب، احساس تپش قلب، تنگي نفس و تعريق. بيمار اغلب مي كوشد محلي را كه در آن قرارگرفته است ترك كند تا از كسي كمك بگيرد. حمله عموماً بيست دقيقه و ندرتاً بيش از يك ساعت طول مي كشد.

بيمار ممكن است در حين حمله دچار مسخ شخصيت (depersonalization)يا مسخ واقعيت (derealization) شود.
علايم حمله پانيك ممكن است سريع يا به تدريج برطرف شود. گاه بيمار در فاصله حملات از ترس اينكه حمله ديگري به سراغش بيايد، دچار اضطراب انتظار مي گردد.

نگراني جسمي از مرگ به دليل مشكل قلبي يا تنفسي ممكن است كانون اصلي توجه بيمار در حين حلمه پانيك باشد. گاه بيمار فكر مي كند تپش قلب و درد قفسه سينه اش نشانه آن است كه دارد مي ميرد. حدود 20% از بيماران در حين حمله دچار حلمه هاي افتش (سنكوپ) مي شوند. اين بيماران افراد جوان 20 تا 30 ساله هستند كه به بخش فوريت ها مراجعه مي كنند و با اينكه از نظر جسمي سالم اند، اصرار مي كنند كه دچار حمله قلبي شده اند و دارند مي ميرند.

اختلال پانيك اغلب با آگورافوبيا (گذرهراسي) همراه است. در آگورافوبيا، بيمار از هر موقعيتي كه در آن دست يابي به كمك مشكل باشد، سرسختانه اجتناب مي كند. آنها دوست دارند در اماكني مثل خيابان هاي شلوغ، مغازه هاي پرازدحام، فضاهاي سربسته (مانند زيرپل و آسانسور) و وسايل نقليه در بسته (مانند مترو، اتوبوس يا هواپيما) يكي از دوستان يا اعضاي خانواده همراهيشان كنند. 

دوره درمان پس از بهبود اولیه که حدود یک ماه طول میکشد، در حدود 8 تا 12 ماه است.
دکتر محمد والی پور [ متخصص روانپزشکی ]

http://www.pezeshkonline.ir/index.php?ToDo=ShowArticles&AID=4041

خونریزی قاعدگی که بیش از حد طبیعی باشد را منوراژی  (Menorrhi) گویند.
خونریزی قاعدگی در خانم‌ها:
بسیاری از زنان گاهی اوقات در برخی از دوره‌های قاعدگی خود دچار خون‌ریزی‌های شدید می‌شوند که متاسفانه خیلی از آنها دلیل اصلی خون‌ریزی را نمی‌دانند و بسیار نگران می‌شوند.گاهی این خون‌ریزی‌ها آن‌قدر شدید است که نباید مورد غفلت واقع شود و سریعا باید به پزشک مراجعه کرد.در صورتی که خون‌ریزی شما به حدی است که لازم است هر یک یا دو ساعت، پد خود را عوض کنید و یا قاعدگی شما بیش از یک هفته طول کشید، دچار خون‌ریزی‌ شدید هستید و باید با پزشک متخصص صحبت کنید.بعضی خانم‌ها قاعدگی شدیدتری نسبت به سایر افراد دارند.

در صورتی‌که خونریزی قاعدگی بیش از 7 روز طول بکشد، و با نوار بهداشتی کنترل نشود و یا حاوی لخته های بزرگ خون باشد، به عنوان منوراژی محسوب می شونددر بعضی موارد، این حالت می تواند با درد در قسمت پایین شکم همراه باشد. همچنین قاعدگی می تواند نامنظم باشد.خونریزی‌های شدید قاعدگی می تواند منجر به کم خونی فقر آهن، از حال رفتن و خستگی گردد. منوراژی بیشتر در خانم‌هایی که به سن یائسگی می رسند و یا  زنان بالای چهل سال شایع است.

دلایل منوراژی:
- عدم تعادل هورمونی در دوران نوجوانی یا دوران نزدیک به سن یائسگی: در نوجوانی وقتی برای دختری اولین قاعدگی اتفاق می‌افتد، همچنین چند سال قبل از شروع یائسگی، سطح هورمون‌ها متغیر شده و این سبب خون‌ریزی شدید در دوران قاعدگی می‌شود.در صورتی که عدم تعادل هورمونی سبب بروز خون‌ریزی شدید شده باشد می‌توان آن را با قرص‌های ضدبارداری یا سایر هورمون‌هایی که پزشک تجویز می‌کند درمان کرد.

- تومورهای فیبرویید رحمی : مهم است که بدانیم تومورهای فیبروییدی اغلب خوش‌خیم و غیرسرطانی هستند که بیشتر در سن 30 تا 40 سالگی در زنان دیده می‌شود. اگر چه دلیل فیبروم‌ها نامشخص است، اما به دلیل اینکه آنها وابسته به استروژن هستند، برای درمان فیبروییدها، درمان‌های متعددی از جمله جراحی و درمان‌های دارویی وجود دارد.با شروع یائسگی فیبروییدهای رحمی خود به خود چروک شده و بدون درمان از بین می‌روند

- پولیپ‌های دهانه رحمی: این پولیپ ها که سطح دهانه رحم را می‌پوشانند، می‌توانند سبب خون‌ریزی شدید شوند. دلیل این پولیپ‌ها مشخص نیست، اما ممکن است در اثر عفونت یا افزایش غیرطبیعی استروژن ایجاد شود.این پولیپ‌ها معمولا در زنان بالای 20 سال و آنهایی که زایمان کرده‌اند دیده می‌شود.با جراحی‌های کوچک، همراه با آنتی‌بیوتیک درمانی می‌توان این پولیپ‌ها را درمان کرد

- پولیپ‌های داخل رحمی: بیشتر این پولیپ ها، غیرسرطانی هستند و در بافت رحم رشد کرده و سبب خون‌ریزی شدید می‌شوند. دلیل این پولیپ‌ها هم مشخص نیست. اگر چه این پولیپ‌ها استروژن زیاد تولید می‌کنند، اما قابل درمان هستند.مشاهده رحم و عمل جراحی بسیار کوچک و نمونه‌برداری آزمایشگاهی برای ارزیابی این پولیپ‌ها انجام می‌شود و در صورتی که سرطانی باشند، برداشته می‌شوند.

- بیماری لوپوس: لوپوس یک بیماری دستگاه ایمنی است که بخش‌های مختلف بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهد و می‌تواند سبب خون‌ریزی شدید قاعدگی شود. دلیل این بیماری نامشخص است، اما ممکن است ابتلا به عفونت، آنتی‌بیوتیک‌های خاص، استرس و هورمون‌ها سبب بروز آن شود.
خانم‌هایی که با گذاشتن آی یو دی، هنگام قاعدگی دچار خون‌ریزی شدید می‌شوند، می‌توانند با مشورت پزشک از وسیله دیگری برای جلوگیری از بارداری استفاده کنند

- بیماری‌های التهابی لگن: عفونتی است که ارگان‌های متعددی از جمله رحم، لوله‌های رحمی و دهانه رحم را مبتلا می‌کند. این بیماری ممکن است در اثر بیماری‌های جنسی ایجاد شود.

- سقط جنین: قاعدگی شدیدی که با تأخیر رخ می دهد، می تواند یک سقط جنین باشد. گاهی هنگام زایمان، سقط به وجود می‌آید که آن هم می‌تواند سبب بروز خون‌ریزی شدید در قاعدگی شود.

- سرطان دهانه رحم: یکی از دلایل دیگر خون‌ریزی‌های غیرطبیعی و شدید سرطان‌ دهانه رحم است. این سرطان بافت‌های سالم رحم را درگیر می‌کند و ویروس پاپیلومای انسانی از دلایل عمده ابتلا به سرطان رحم است. درمان آن جراحی، شیمی‌درمانی و اشعه درمانی است.

- دستگاه داخل رحمی یا آیودی (IUD) : یک روش پیشگیری از بارداری است و می‌تواند سبب بروز خون‌ریزی‌های شدید رحمی شود.
خانم‌هایی که با گذاشتن این وسیله از بارداری جلوگیری می‌کنند و هنگام قاعدگی دچار خون‌ریزی شدید می‌شوند، می‌توانند با مشورت پزشک از وسیله دیگری برای جلوگیری از بارداری استفاده کنند.

- اختلالات خون‌ریزی دهنده که خون فرد بسیار سخت بند می‌آید: این اختلالات خون‌ریزی‌دهنده انواع مختلفی دارند و به دلیل بروز مشکلاتی در عوامل انعقادی خون ایجاد می‌شوند.ابتلا به این اختلالات خون‌ریزی‌دهنده می‌تواند سبب بروز خون‌ریزی‌‌های شدید در دوران قاعدگی شود.
- اختلالات هورمونی نظیر کم کاری تیروئید: این حالت بیشتر در خانم های چاق شایع است.

تشخیص منوراژی:
پزشک فرد را معاینه می کند و آزمایشات خون جهت اندازه گیری سطوح هورمونی و بررسی علائم کم خونی انجام می شود.بررسی های بعدی نظیر سونوگرافی به منظور جستجوی فیبروم یا پولیپ در رحم ممکن است ضرورت داشته باشد.ممکن است هیسترو سالپنگوگرافی به عمل آید که در این اقدام، یک وسیله معاینه از میان دهانه رحم عبور نموده و رحم مورد معاینه قرارمی گیرد.نمونه کوچکی از آندومتر (دیواره داخلی رحم) جهت تجزیه و تحلیل ممکن است برداشته شود.  

درمان منوراژی:
درمان بستگی به عامل ایجاد کننده، سن فرد و شدت خونریزی دارد. اگر عامل خونریزی مشخص نگردد، در ابتدا ممکن است داروهای هورمونی برای کاهش خونریزی، داده شوند. در صورتیکه فرد از IUD استفاده می نماید، ممکن است تغییر روش جلوگیری از حاملگی نیاز باشد.

در صورت چاقی، کم کردن وزن می تواند سودمند و مؤثر باشد.در صورتیکه درمان‌های اولیه مؤثر نبود یا منوراژی شدید باشد، فرد مکن است به عمل جراحی جهت برداشتن آندومتر یا جراحی جهت برداشتن رحم که به آن هیسترکتومی  گویند نیاز داشته باشد. این اقدامات غیر قابل بازگشت می باشند و فقط هنگامی پیشنهاد می شوند که زن تمایلی به بچه دارشدن در آینده نداشته باشد.

برداشت آندومتر عمل کوچکی است، اما خطر کمی مبنی بر عود مجدد منوراژی خواهد داشت و این در صورتی است که قسمتی از بافت آندومتر باقی مانده باشد.هیسترکتومی عمل بزرگی است، اما این اطمینان را می دهد که منوراژی مجدداً عود نخواهد نمود.

منبع:http://www.pezeshkonline.ir/index.php?ToDo=ShowArticles&AID=10362